Logo borger Onderwijs Adviesgroep

zicht op wat mij drijft

blog van Borgeronderwijsadvies: beweging, verandering




Ik vind het zelf zo lekker

Edwin Borger op 24-09-14

Beste Reinier.

Het heeft even geduurd en daar is dan weer eens een blog. Was even bezig met werk in uitvoering en het vieren van de publicatie van mijn boek, toen mijn oog viel op twee berichten:

Meer gym, Godsdienst ook voor de openbaren

Mevrouw Ypma van de PVDA heeft het er maar druk mee.

"Het godsdienstonderwijs op de openbare basisschool moet een zekerder basis krijgen."

"Ypma wil drie uur bewegingsonderwijs. De Inspectie zou scholen die zelfs de twee uur niet halen harder moeten aanpakken."

Pak aan, dat is nog eens duidelijke taal. Van een PVDA'er! Ik moet dan direct aan een kleuter denken. Laten we haar Loes noemen voor het gemak.

Net op het moment dat ik mij had voorgenomen om me bezig te gaan houden met iets waar ik eigenlijk geen zin in had, kwam Loes met twee vriendinnen mijn kantoortje binnen.

De muts op het hoofd van de jarige verried wie Loes was, de pret toen ik per ongeluk...het verkeerde feestvarkentje feliciteerde was er bij de drie kleuters niet minder om. Met aandacht en gebruikmakend van alle grapjes die mij te binnen schoten, ik had het immers druk met iets waar ik geen zin in had, schreef ik op de verjaardagskaart van Loes.

Toen ik de kaart overhandigde en hoopte op een zakje paprikachips als 'ruilmiddel' cq tractatie, vielen Loes en haar kornuiten stil. Op haar bordje lag een eenzaam chocolade beestfiguur. Zonder pootjes.

De ouders van Loes hadden hoogstwaarschijnlijk bedacht dat zevenentwintig egeltjes, als tractatie voor de groep van hun kind, wel genoeg was geweest. Een chocoloade beestje voor de meesters en de juffen zou volstaan.

Naast paprikachips en beduimelde vruchtenspiesjes, is een chocolaatje mijn favoriete tractatie. Ook al is het er een zonder pootjes. Net toen ik na een kleine minuut stilte bedacht het dier te verlossen van het bord waar het op lag uitgestald, begon de vriendin van Loes te ratelen. Jet vond het nodig te melden dat Loes de pootjes er af had gebeten. Sander, de derde compaan in het 'kleuterkwaad' begon te huilen en Loes draaide wat om haar as.

"Ik vond het zelf zo lekker, meester Edwin." Loes zou het ver gaan schoppen wist ik meteen. "Nou, eet hem dan maar hier met zijn drietjes lekker op." "Als je iets zo lekker vindt dat je er zelf niet af kunt blijven is het voor de volgende keer wellicht een idee het eerst te vragen of dat wel een goed idee is."

Loes, Jet en Sander aten het beest zonder beentjes op en verlieten vrolijker dan ze binnen waren gekomen mijn kantoor. 

Loes Ypma kan het niet laten om vanuit de Kamer, dat wat ze zelf zo lekker vindt af te kluiven. Meer gym, de inspecteur los laten op overtreders. Godsdienstonderwijs regelen.

Gelukkig draagt ze de oplossing zelf aan, al is het in haar geval wijsheid achteraf:

"Het is goed voor de gezondheid en goed voor de geest om veel te gymmen op school, zegt Ypma. "Je kunt ook leren omgaan met winnen en verliezen."

Volgende keer effe lekker een rondje gaan rennen voor je los wilt gaan over onderwijs, Loes. Is goed voor de geest!

Jij nog stil gezeten de laatste tijd?

Groet,

Edwin.